« آنچه گذشت؟ | Main | »

مهاجرت برای من هیچ خط صاف نبود و نیست. سیرام صعودی بود بعد یک کمی ثابت شد بعد پله پله نزولی شد بعد آواری ریخت و افتاد تو سراشیبی بی ترمز. حالا ترمز گرفته ام و دارم سلانه سلانه راه می روم. چه بالا و چه پایین, چه خوب و چه بد من عوض شده ام. یک چیزهایی خوبتر , یک چیزهایی بدتر. حالا دیگر منظورم از ایران شهرم تهران نیست. من به همه ایران عاشقم.
انقدر که نمی فهمم و صدبار عاشقانه گوشش داده ام. لبخند