« | Main | »

بیست و دوم

خانه جدید را بیشتر دوست دارم. بالاتر و روشن تر است. انقدر که صبحها ، نزدیک پنج صبح ،خورشید خانوم گرد و بزرگ می زند به پنجره که لطفا بیدار شو من امده ام. کار ندارد که قرار است یکساعت بعدش ابر رویش بیفتد یا باران بزند یا مه بیاید. ساعت پنج مرا بیدار می کند. تا آخر شب که دیگر ماندنش زشت باشد هم توی خانه ولو می شود. کف زمین ، روی فرش یا زیر میز.
این بالا پشه ها و قاصدکها هم می آیند. قاصدک که نه . بازمانده گل ! درختها . از جلوی بالکن که رد می شوند یاد تو می افتم و ابراز علاقه ات به این موجودات پنبه ای بی آزار و خنده ام می گیرد. شبها که چراغها را روشن می کنم پشه ها روی شیشه در بالکن می نشینند و داخل را نگاه می کنند. انهاشان که ریزترند حتما از سوراخ توری رد می شوند. این را قرمزی های روی دستم می گوید. این بالا احساس می کنم به آسمان نزدیک ترم. به تو هم. به خدا هم شاید.
اینجا آدم انگار اصلا سبک تر می شود. انگار آخر هفته هایش را در خواب و رویا می گذراند. انگار رویاها جاندار و پررنگ می شوند و صدایت هم نزدیک تر می شود.
این روزها روزهای عجیبی است. هوا گرم و سرد می شود ، من هم همینطور.می دانم این سرد و گرم شدنها پوستم را کلفت تر می کند. به هر حال پوست کلفت از نازک بهتر است. تو که بهتر می دانی اینها را. از بس که پوستت کلفت شده در این سالها.

Comments

It doesn't matter what you write about, your writings all remind me of a calm blue ocean!

منزل نو مبارک!
سرد و گرم شدن، پوست انداختن و پوست ملفت شدن رو من که دوست دارم چون یادآوره اینه که زندم و هنوز حس دارم. به امید دیدار
الهام

کلفت*

خونه ی آفتابی رو عشق است!:)

مريم نازنين

بهترين ها رو برات آرزو ميكنم .
براي هم دعا كنيم ...

واقعا پوست کلفت بهتر است؟؟ بحث فيلسوفانه‌اي مي‌شود راه انداخت

خانه قبلي رو هم خيلي دوست داشتي --- خوبه كه خونه هاتو دوست داري ...

سلام. خونه نو مبارک. خوبه که خورشید میاد تو خونتون و ولو میشه یه جایی. قشنگه

بار اولی هستش که میام به وبلاگت
خیلی راحت و روان نوشتی دوباره بهت سر می زنم

سلام
منزل نو مبارك چون همه گفته بودند منم گفتم
شيرينيه من يادت نره ....نوشتهاي جالب و فولي داري وبلاگت خوبه بهت تبريك ميگم خدا وست نگهش داره........ديگه چه خبر وبلاگ ديگه اي نداري؟ چرا شاكي ميشي مگه غير از اينه كه مريم گل بهاره هيچوقت خزون نداره
موفق باشي و پيروز و استقلالي و مريم
تا درودي دوباره دو صد بدرود