« | Main | »

نشستم رو به روي يه صفحه سفيد ... فرق نمي كنه كدوم صفحه ، كاغذيه ، تو كامپيوتره يا صفحه زندگيمه .... مي خوام بنويسم ... تو اين يكي دو ماهه همش همين جوري نوشتم ، يعني هر وقت خواستم بنويسم اينجوري حرف زدم ...شايد تكراري باشه ولي خوب خيلي وقتها تكرار نشونه اهميته .... خيلي شخصي شده ، مي دونم ... مي دونين من خيلي خوشحالم .... از اينكه حس مي كنم كم كم دارم مسير زندگيمو پيدا مي كنم ... دارم چشمهامو مي شورم كه يه جور ديگه ببينم ... مسئله فقط ديدن نيست ، خيلي وقتها آدم يه چيزايي رو با استدلال بدست مياره ، فكر مي كنه ، دليل مياره بعد قانع ميشه كه فلان جور .... ولي يه مواقعي هست – كه خيلي هم نادره – ديگه اون مسئله رو حس ميكني ...به دليل و برهان هم نيازي نيست ... اين همون موقعيه كه يه چيزي رو درك مي كني ... من خوشحالم كه اين اتفاق (درك كردن) داره واسم ميفته ...حالا نه اينكه همه چي رو درك كنم به هر حال شروع شده و ديگه هم نميشه جلوشو گرفت ....
فهميدم كه آدما با هم فرق دارن ، گفتنش خيلي راحته ولي وقتي با پاي عمل ميرسه زود يادمون ميره كه با هم فرق داريم ...آدمهاي متفاوت ، زندگيهاي متفاوت ، مسيرهاي متفاوت ، آرزوهاي متفاوت و خوشبختي هاي متفاوت .... وقتي بفهمم كه با بقيه فرق دارم پس يعني مسير زندگيم هم بابقيه فرق داره ..يعني خوشبختي من يه جور ديگه است ...پس لازم نيست منم دنبال بقيه بدوم كه مثل اونا باشم ...لازم نيست سعي كنم آرزوهاي مشترك داشته باشم ، وقتي اينو فهميدم ديگه فكر اينكه عقب افتادم يا دير شده ديگه مسخره است ... البته من خيلي وقته كه اين حرفها رو مي زنم ولي تازه دارم ياد ميگيرم كه بهش عمل كنم ... خوب منم مثل بقيه خيلي كارا دلم مي خواد بكنم ، خيلي چيزا ياد بگيرم ، خيلي جاها برم منتها دارم سعي ميكنم يادم باشه كه اينا رو واسه دل خودم انجام مي دم... هيچ مسابقه اي در كار نيست .. هر كاري كه تموم بشه جاش يه چيز ديگه مياد ...يه چيز نو و تازه ....بايد ياد بگيرم كه هميشه تازه باشم ... وقتي با عشق و علاقه ، سر فرصت ، با آرامش كارهاتو انجام بدي زندگيت خيلي بهتر ميشه ... همه چي دلپذير ميشه ... با خيال راحت زندگي كردن خيلي خوبه .... وقتي همش تو فكر دويدني و داري تند تند كار مي كني و همش مي خواهي كه از صف جا نموني و از بقيه جلو بيفتي و فكر مي كني خوشبختي مال 50 سالگي به بعده داري زندگيتو لگد مي كني... يعني داري زندگيتو واگذار مي كني كه شايد چند سال بعد در ازاش يه چيز بهتر گيرت بياد!
منظورم اين نيست كه تلاش نكنم نه اتفاقا تازه انرژي پيدا كردم كه از اول شروع كنم .... منظورم اينه كه انقدر حساب كتاب نكنم ، اينقدر هر كاري رو به خاطر منفعت انجام ندم ، اگه بتونم اين فكرو كه دير شده و وقت ندارم رو از سرم بيرون كنم خيلي خوب ميشه ... يعني چي وقت ندارم ؟ زندگي من يه وقتيه كه بهم دادن تا پرش كنم .... پس تا وقتي كه زنده ام وقت دارم ، غير از اينه ؟

--------