خيلي از مشكلات ما به خاطر سوء تفاهمه ....حالا تو مقياس هاي مختلف ... مقصر هم معلوم نيست ...يا اشكال از منه (من نوعي) كه نمي تونم منظورمو بفهمونم يا از طرفم كه نمي فهمه من چي ميگم ... در اصل به اين خاطره كه از فكر هم خبر نداريم ...هر كسي هر حرفي رو كه مي شنوه با توجه به ذهنيتي كه داره و اون پيش زمينه يا هر چي اونو تعبير مي كنه ...خيلي وقتها خيلي از حرفها رو قبل از شنيده شدن حكمشو صادر كرديم .... در حقيقت خيلي وقتها پيش داوري مي كنيم .... انگار كه دنيا فقط حول ما و ذهنياتمون مي چرخه...ايني كه مي گم در مورد خودم هم صادقه .... حالا اينهمه حرفها واسه اينه كه مي خوام بگم اونهايي كه وبلاگ منو مي خونن و به نظرشون من ايراد هاي اساسي دارم سعي كنن تو قضاوتشون دچار پيش داوري نشن ...نمي خوام بگم من ايراد ندارم ...همه ايراد دارن ..منتها واسه يكي مهم نيست واسه يكي هم - مثل من – جزو مهمترين چيزهاي زندگيشه ... اينهايي كه من اينجا مي نويسم آيه نازل نشده كه درسته ... منم هم مثل بقيه جايز الخطا هستم ..از انتقاداتتون استقبال مي كنم منتها در صورتيكه حس كنم منصفانه است .... مي خوام اينو بگم ...من الان دچار تناقض شدم ....پس اينكه ممكنه حرفهام به هم نخوره يا ضد هم باشه يه توجيه داره ... من دلم مي خواد اين تناقضات و گره هايي رو كه دارم اينجا باز كنم ..چون فكر كردم اينجوري مي شه ذهنمو خالي كنم ... اون چيزهايي كه تو فكرمه – درست يا غلط- بنويسم و عكس العمل بقيه رو هم ببينم ...خيلي وقتها اين عكس العمل ها كمكم مي كنه كه بعضي از گره ها رو باز كنم يا متوجه بشم كه اون چيزي كه فكر مي كردم مشكله در اصل مشكل نيست .....
من يه آدم ايده آليستم .... منتها الان چند وقته كه ياد گرفتم وقتي يه چيزي اتفاق افتاد همونطوري قبولش كنم .. اين ايده آليستي رو هم تو ذهنم نگهش داشتم ....يعني اينكه اينجوري با خودم كنار اومدم كه دنبال ايده ال باشم ولي وقتي كه اتفاق بصورت ايده الش نيفتاد همونطوري قبولش كنم ....
من آدمها رو تحقير نمي كنم ..يعني سعي مي كنم ولي يه سري خصوصيات رو چرا ، به نظرم حقير مياد ... اگه يه جاهايي لحنم حقارت آميزه ، اين حقارت نه به آدمها بلكه به صفاتشونه .... من از دروغ خوشم نمياد ..به نظرم آدم دروغگو حقيره ...چون نمي تونه مسئوليت كارهايي رو كه كرده به عهده بگيره ....آدم بايد از توانايي خودش خبر داشته باشه ...اگه فكر مي كنه ظرفيت يه كارهايي رو نداره انجامش نده خيلي بهتره تا براي سلب مسئوليت دروغ بگه ..... من اينو در مورد خودم تجربه كردم ...پيش اومده كه فكر كردم نمي تونم عواقب يه كاري رو تحمل كنم و مسئوليتش رو به عهده بگيرم در نتيجه طرفش نرفتم .... به نظر من آدمهايي كه بقيه رو به نوعي آزار مي دن هم حقيرن .... من ممكنه خيلي آدم خوبي نباشم و خيرم به بقيه نرسه به همون نسبت هم سعي مي كنم شرم به بقيه نرسه .....
اينكه من ازدواج كردم يا نكردم ، كسي رو دوست دارم يا ندارم يه مسائل شخصيه ...كلي ترين دليلي كه مي تونم بگم اينه كه شايد تا حالا به آدم مناسب برخورد نكردم ....اينكه من سخت گيرم يا نه ، دچار غرور شدم يا نه ، از بالا به بقيه نگاه مي كنم يا از پايين حرفهاي چرنديه ..... زندگي انقدر طولاني نيست كه آدم اشتباههاي واضح رو مرتكب بشه .... قرار نيست كه من نقش زينب بلاكش رو بازي كنم و هر كسي كه در مسيرم قرار ميگيره رو قبول كنم ....مسلمه كه من سعي مي كنم آينده ام رو بر اساس معيار هاي خودم بسازم نه بر اساس معيارهاي بقيه ......
خلاصه اينكه هر كسي تو زندگيش يه اولويت هايي داره ، يه معيارهايي ، يه اصولي ...كه بر اساس اون پيش مي ره .... نه بر اساس معيار ها و ذهنيت هاي يكي ديگه .....پس اگه معيارهاتون با كسي جور نبود يا بهتر بگم شخصي تو چهارچوب معيارهاي شما نگنجيد اين دليل بر بد بودن اون شخص نيست ..... حتي دليلي نادرست بودن معيارهاي شما هم نيست ....اونچه مسلمه دنيا خيلي بزرگتر از معيار هاي من و شماست ...ما فقط يه گوشه كوچيكشو اشغال كرديم .

--------