« | Main | »

امروز يه چيزي بهم گفتن که برام جالب بود و مشتاق شدم بدونم بقيه در مورد من چي فکر مي کنن!
يه آدمي که چند ساله در حد سلام و عليک مي شناسمش و دورادور ازش خبر دارم گفته : من انقدر بداخلاق به نطر ميام که فکر نميکنه ( يا نمي کرده) که بشه دو کلمه با من حرف زد!
خوب منم مثل همه بعضي وقتها خوش اخلاقم بعضي وقتها بد اخلاق .... کلا اخلاقم مثل آب و هوا متغيره ولي هيچ وقت فکر نمي کردم اونقدر بداخلاق به نظر بيام که حتي مردم رغبت حرف زدن هم با من نداشته باشن1 البته رو حرف ايشون زياد نمي شه زياد جدی گرفت چون اونقدر برخورد نداشتيم که بشه رو قضاوتش خيلي حساب کرد ولي خوب بالاخره حتي اگه يه بار هم يه نفر رو ببيني کافيه که نسبت بهش ذهنيت پيدا کني!
خلاصه برام جالب شد که بدونم يه آدمي که منو يکي دو بار ديده چه جوري در مورد من فکر مي کنه...ادم چون خودش اخلاق خودشو مي دونه فکر مي کنه که بقيه هم همون جوري مي بيننش ولي خوب بعضي وقتها انقدر ديد آدمها جالبه که حد نداره .... من خودم زياد راجع به آدمها فکر مي کنم و خيلي دوست دارم روانکاويشون کنم ولي خوب ترجيح مي دم يه جوری باشه که در موردشون قضاوت نکنم ....در هر حال اين طوري ديگه ...شما چي؟ هيچ وقت براتون پيش نيومده که از نظر بقيه در مورد خودتون تعجب کنين؟

--------