آبت اله احمد جنتي خطيب جمعه تهران " ... اين نامه واقعا نامه عجيب و غريبي است . به نظر من بايد اين نامه را بچه ها بخوانند , در مدارس و دانشگاهها خوانده شود , صدا و سيما مکرر بخواند و در آينده نيز در کتابهاي درسي قرار داده شود. ... اين مرد آبروي مملکت و اسلام است .... اين نامه در دنيا جاي خود را پيدا کرده و اگر آنها جواب دهند يا ندهند به ضررشان خواهد بود. اگر جواب بدهند چه چيزي مي خواهند بگويند و اگر جواب ندهند اين نشان دهنده ضعف و انفعال آنها خواهد بود ..."
حرف حساب جواب ندارد!
نامه که واقعا عجيب و غريب است. همه هم بايد بخوانند و عبرت بگيرند که اگر بخواهند مغزشان را آکبند نگه دارند سرنوشتشان مي شود همين! که نامه پراکني کنند. آبرو هم که نداريم. اگر هم يک روز داشتيم ديگر نداريم. شکر خدا همه جايمان را همه ديده اند. اما در مورد اينکه جواب نامه را بدهند يا ندهند. به زبان ساده خودمان , وضعيتمان مثل همان رفيقمان است که اره در باسنش گير کرده بود. حالا ما که عادت داريم , سالها ست با همين اره در باسن ! (مثل شمشير در سنگ!) زندگيمان را مي کنيم , هر چند سال يکبار هم که تکاني به خودمان مي دهيم دردي مي پيچد و ول مي کند . روی دندانه جديد جا خوش می کنيم . نگراني ام مال جامعه جهاني است که با اين وضعيت جديد چطور کنار مي آيند. با اين دندانه های جلو و عقب !

توضيحات تکميلی ... : " ما اصولا مسئله هسته ای را مسئله مهمی نمی دانيم "
ديديد سرمان (اين "ما" با "ما" سطر بالا فرق دارد. سطر بالا يک روح است در هفتاد ميليون بدن . اين يکی هفتاد ميليون است منتر يکی) کلاه رفت ؟ هی رفتيد داد زديد "انرژی هسته ای حق مسلم ماست" حالا معلوم شد که اصلا هم مهم نيست!