๑
اول که از همه ممنون به خاطر لطف و محبتی که دارید. شرمنده ام کردید
دوم که دلم می خواست برای سه سالگی اینجا چیزی بنویسم یا کاری بکنم , نشد . نه وقت شد نه حوصله اش آمد. بی سر و صدا و سوت و کور چهارساله شد.
سوم که فکر نکنم این دل به این زودی دوباره دل بشود. همینطور , هر روز آدم می رود و می آید و زندگیش را می کند یک مرتبه , یک روز ناغافل سرِ دلِ آدم تنگ می شود. همچین که نگو و نپرس.
--------
